Nikt nie wie na pewno, dlaczego śnimy.
To jest szczera odpowiedź ekspertów. Czy to kontrola systemu? Sposób na utrzymanie aktywności mózgu? A może chodzi o coś głębszego, związanego z pamięcią i emocjami? Mamy kilka wskazówek. Mamy teorie. Ale ostateczna odpowiedź na pytanie „dlaczego?” pozostaje jednym z największych nierozwiązanych problemów neurologii.
Wiemy jednak, że sny to nie tylko bierne nieistnienie. Jest to stan aktywny o wysokim poziomie energii. Twój centralny układ nerwowy budzi się, podczas gdy Twoje ciało śpi.
Fizjologia snu
Pomyśl o swoim mózgu podczas snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (REM) jak o trzypiętrowym domu. Każde piętro spełnia swoje zadanie.
Piwnica: podniecenie fizyczne
Zacznijmy od samego dołu. To tutaj zachodzą zmiany fizyczne.
Zwiększa się tętno. Oddech przyspiesza. Temperatura ciała nieznacznie wzrasta. Fale mózgowe zmieniają się we wzór, który jest prawie nie do odróżnienia od stanu czuwania.
Jednak duże mięśnie są sparaliżowane. To jest mechanizm bezpieczeństwa. Bez tego rozegrałbyś każdy koszmar i przygodę w rzeczywistości.
Małe mięśnie mogą jednak swobodnie drgać. Oczy szybko poruszają się z boku na bok. Palce mogą zwinąć się w pięść. Mięśnie wokół ust mogą się poruszać.
Występuje również podniecenie seksualne. W przypadku mężczyzn często oznacza to erekcję. U kobiet – zwiększone wydzielanie. Nie ma to związku z seksualną konotacją samego snu. Jest to po prostu część ogólnego ogólnoustrojowego podniecenia. Ciało przygotowuje się do aktywności, niezależnie od tego, czy uciekasz przed niedźwiedziem, czy całujesz ukochaną osobę.
Parter: ekspresja emocjonalna
Chodźmy na drugie piętro. To tutaj Twoje marzenia nabierają kształtu.
Tutaj widzisz obrazy wizualne. Słyszysz dźwięki. Może nawet będziesz w stanie coś wyczuć. Te sygnały zmysłowe są bezpośrednio powiązane z Twoim stanem emocjonalnym.
Jeśli odczuwasz lęk, Twoje sny mogą wydawać się chaotyczne. Jeśli czujesz się usatysfakcjonowany, mogą wydawać się spokojni. Mózg przetwarza materiał psychologiczny. Działa z tym, co czujesz w danej chwili.
Poddasze: Niezrozumiałe
A potem jest trzecie piętro. Strych.
W tym miejscu robi się dziwnie.
Niektórzy ludzie zgłaszają doświadczenia, które są sprzeczne z naukowym wyjaśnieniem. Łączą się z czymś duchowym, twórczym lub psychicznym.
Weźmy ten przykład: ktoś marzy, że ukochana osoba przychodzi się pożegnać. Ukochana osoba mówi, że zawsze będzie patrzeć. Marzyciel budzi się. Kilka godzin później odbiera telefon. Ukochana osoba zmarła dokładnie w porze snu.
Nie możemy tego wyjaśnić. Nie w sposób, jakiego wymagają rygorystyczne standardy naukowe. Ale dla marzyciela jest potężny. Naprawdę.
Tak więc, kiedy śnisz, doświadczasz zmian fizycznych, przetwarzania emocjonalnego, a czasem czegoś zupełnie innego.
Dlaczego sny ewoluowały?
Jeśli sny są tak złożone, dlaczego ewoluowały?
Jedna z teorii sugeruje, że jest to sprawdzenie stanu technicznego. Mózg okresowo testuje centralny układ nerwowy, aby upewnić się, że wszystko nadal działa.
Innym pomysłem jest to, że utrzymuje nas w czujności w obliczu niebezpieczeństwa.
Wyobraź sobie, że śnisz o tym, że ktoś włamuje się do Twojego mieszkania. Widzisz rękę wkradającą się do środka. Nagle się budzisz. Słyszysz dziwny hałas na zewnątrz. Twój śniący umysł wychwycił dźwięk przed świadomym umysłem.
Ma to sens w przypadku wykrywania zagrożeń. Ale to nie wyjaśnia wszystkich snów. Nawet nie da się tego wyjaśnić.
Marzenia i pamięć
Obecnie wiodąca teoria koncentruje się na pamięci.
Sny wydają się być kluczowym elementem tego, jak zapamiętujemy to, czego się nauczyliśmy.
Weźmy naukę języków. Kiedy ludzie biorą udział w kursach immersji językowej, ich czas marzeń dosłownie się wydłuża.
To samo dzieje się, gdy uczymy się nowych zadań. Jeśli uniemożliwisz komuś śnienie po tym, jak nauczył się czegoś nowego, jego pamięć o tym zadaniu będzie słaba. Nawet jeśli śpi normalnie, jeśli faza snu zostanie przerwana, ucierpi na tym zapamiętywanie informacji.
Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że sny odgrywają kluczową rolę w utrwalaniu pamięci krótkotrwałej.
Ale to znowu tylko jeden element układanki.
Wiemy, że sny pomagają nam pamiętać. Wiemy, że obejmują one pobudzenie fizyczne i przetwarzanie emocjonalne. Wiemy, że mogą wiązać się z dziwnymi, niewytłumaczalnymi doświadczeniami.
Ale czy wiemy, dlaczego to robimy?
Nie bardzo.
Dowody wskazują na znaczenie. I nie dla wyjaśnień.
Marzysz. Twoje ciało budzi się, gdy odpoczywasz. Twój mózg sortuje uczucia, testuje obwody i przechowuje wspomnienia. Czasami wysyła ci wiadomości z ciemnych, niewytłumaczalnych zakątków twojego umysłu.
To właśnie się dzieje. Reszta to spekulacje.
A w tym przypadku jedyne, co nam pozostało, to spekulacje.
Większość ludzi wierzy, że nie śni. Tak naprawdę po prostu o nich zapominają.
Doktor Garfield zauważa, że prawie wszyscy ludzie śnią. Praktycznie nie ma wyjątków. Jest tylko jeden udokumentowany przypadek w Izraelu. Mężczyzna otrzymał ranę postrzałową w obszar mózgu odpowiedzialny za sny. Przestał marzyć. To niezwykle rzadki przypadek.
Kiedy ludzie twierdzą, że nigdy nie śnią, zwykle oznacza to jedną z dwóch rzeczy: albo ich nie pamiętają, albo jest im to obojętne. Czasem powodem jest kontuzja. W dzieciństwie ktoś mógł być wyśmiewany za mówienie o snach. Albo sny były zbyt przerażające. Więc je wyłączył.
To poważny problem. Brak snów jest złym znakiem prognostycznym. Oznacza to, że trauma była zbyt głęboka, aby można ją było przetworzyć w fantazjach. Tak długo jak masz sny – nawet te okropne – twój umysł nadal z nimi pracuje.
Weźmy weterana wojny w Wietnamie. Ma powtarzające się koszmary o wojnie. To bolesne. To trudne. Jednak jego umysł wciąż próbuje poradzić sobie z tą sytuacją. Nie zamyka się na rzeczywistość.
Garfield pracował z kobietą, która we wczesnej młodości została zgwałcona. Przez lata śniła o tej przemocy. Marzyła o walce ze swoim napastnikiem.
Następnie rozpoczęły się rozprawy sądowe.
Sny się zmieniły. Widziała go w przejeżdżającym samochodzie. Nie mógł do niej dotrzeć. Był dystans. Ochrona. W końcu gwałciciel całkowicie zniknął z jej snów. Lub pojawiał się rzadko, nigdy nie wyrządzając krzywdy.
Sny są adapterem. Pomagają rozwiązywać problemy. Wzorce pojawiają się, gdy jesteśmy zranieni, chorzy lub doświadczamy traumy. Jeśli wyłączysz sny, pozbawisz się tego przetwarzania. Nie chcesz o tym myśleć.
Nauka o zapamiętywaniu snów
Dlaczego pamiętamy tak mało snów? Odpowiedź leży w świeżości i intensywności.
Pamiętamy, co robi ogromne wrażenie. Negatywne sny „przyklejają się”. Dają mocny efekt. Są nieprzyjemne, ale skutecznie przyciągają naszą uwagę. Śniące ja krzyczy: „Uważaj. To jest ważne”.
Większość snów jest przyziemna. Marzysz o pracy. To nie jest straszne. To nie jest wspaniałe. To tylko pogawędka. Nie ma w tym intensywności. Twój mózg to ignoruje.
Czas również ma znaczenie.
Sny na początku nocy są krótkie. Wczesne sny trwają około 10 minut. W miarę zbliżania się poranka stają się dłuższe. Jeśli obudzisz się naturalnie, wyrwiesz się z cyklu snu. Sen ten trwa od pół do trzech kwadransów. To jest świeże. Jest dramatyczny. To jest to, co pamiętasz.
Ale większość ludzi nie budzi się naturalnie.
Żyjemy według budzików. Przez krzyki dzieci. Dla psów, które muszą wychodzić na zewnątrz. Od razu przechodzimy w tryb czuwania. Jasne obrazy znikają. Znikają bez śladu, chyba że są tak intensywne, że nie można przestać o nich myśleć.
Jak się obudzić z zachowanymi wspomnieniami snów
Jeśli chcesz zapamiętać więcej, musisz przełamać rutynę.
Przestań naciskać przycisk drzemki. Przestań nagle podskakiwać.
Obudź się powoli. Leż spokojnie. Niech obraz pozostanie. Przeniesienie krótkotrwałej pamięci snu do pamięci długoterminowej zajmuje mózgowi sekundę. Jeśli się poruszysz, jeśli pomyślisz o swojej liście rzeczy do zrobienia, marzenie się rozwiewa.
To nie magia. To jest mechanika.
Wczesne sny nocne są krótkie. Są mniej jasne. Trudniej je zapamiętać. Późne sny są długie. Są złożone. To właśnie te warto nagrać.
Dlatego ludzie często pamiętają sen, który mieli tuż przed przebudzeniem. Nie dlatego, że był to najgłębszy sen tej nocy. Ale dlatego, że był najnowszy.
Sny jako regulacja emocji
Jest powód, dla którego koszmary wydają się tak realne. Są.
Ciało migdałowate jest aktywne podczas snu z szybkimi ruchami gałek ocznych (REM). Kora przedczołowa, czyli hamulec logiczny, jest mniej aktywna. Tworzy to laboratorium przetwarzania emocji. Bezpieczna. Ograniczony.
Kiedy się budzisz, wyprowadzasz te emocje na światło dzienne. Jeśli to zignorujesz, pozostanie. W duszy towarzyszy Ci niepokój. Drażliwość zabarwia rozmowę z partnerem.
Garfield uważa, że sny to nie tylko przypadkowa aktywność neuronowa. Są adaptacyjne. Symulują scenariusze. Ćwiczą reakcje. Dla osób, które przeżyły traumę, jest to powolna i bolesna próba zapewnienia bezpieczeństwa.
To nie jest lekarstwo. To jest mechanizm radzenia sobie.
Niektórzy ludzie się temu sprzeciwiają. Biorą leki tłumiące sen REM. Chcą spokojnych nocy. Tracą jednak możliwość recyklingu. Ciężar emocjonalny nie znika. Osiada w organizmie.
Jakie sny najbardziej zapadają w pamięć?
Porównanie pomaga wyjaśnić wzór.
Pozytywne sny są ulotne. Są przyjemne, ale często nie mają ostrych krawędzi, które wymagają uwagi. Uśmiechamy się, przewracamy na drugi bok i śpimy dalej.
Neutralne sny znikają natychmiast. To jest hałas w tle.
Negatywne sny „przyklejają się”. Powodują wydzielanie kortyzolu. Budzą nas. Wymagają pozwolenia.
Nie oznacza to, że negatywne sny są „lepsze”. Oznacza to, że mają one większe znaczenie. Mózg priorytetyzuje zagrożenia. To relikt ewolucyjny.
Jeśli chcesz poprawić swoją pamięć, nie goń za szczęśliwymi snami. Idź po te intensywne. Zapisz je od razu. Nawet fragmenty.
Sam akt nagrywania zmusza mózg do uznania zdarzenia. Sygnalizuje znaczenie.
Co to oznacza dla nas?
Nie jest nam dane zapomnieć. Jesteśmy stworzeni do recyklingu.
Fakt, że tracimy większość informacji, jest cechą naszego stanu czuwania, a nie wadą naszych snów. Świat na jawie jest głośny. Jest wymagający. Konkuruje o zasoby neuronowe.
Sny są cichą pracą nocy.
Jeśli je zatrzymasz, zatrzymasz pracę. Jeśli je zignorujesz, utracisz dane.
Uważać na. Nie na wszystko. Tylko te części, które nie pozwalają ci odejść.
Zapamiętywanie snów to nie magia. To umiejętność. Jak każdy mięsień, wzmacnia się dzięki regularnym ćwiczeniom. Jeśli zignorujesz swoje sny, zostaną one zapomniane. Jeśli będziesz starał się je zapamiętać, pozostaną w pamięci.
Praktyczne kroki na lepszą pamięć
Pierwszym krokiem jest przygotowanie. Potrzebujesz narzędzi pod ręką. Notatnik i długopis przy łóżku są dla wielu koniecznością. Ale intencja jest równie ważna. Zanim zamkniesz oczy, powiedz sobie: „Dziś wieczorem przypomnę sobie ten sen”.
Pora wstawania to trudny czas dla większości dorosłych. Większość ludzi ma uporządkowany plan dnia. Budzą się do pracy i spieszą się do wyjścia z domu. To zabija zdolność zapamiętywania snu. Lepiej ćwiczyć w weekendy lub podczas wakacji. Pozwól sobie na naturalne przebudzenie. Nie ustawiaj alarmu. Pozwól swojemu organizmowi samodzielnie dokończyć cykl snu.
Pozycja ciała podczas snu odgrywa ogromną rolę. Na początku może się to wydawać dziwne. Wydaje się to zbyt proste, aby mogło być prawdziwe. Ale to działa. Jeśli śpisz na lewym boku i budzisz się na lewym, nie pamiętając ani jednego snu, spróbuj czegoś innego. Jeśli masz czas, ostrożnie przewróć się na prawy bok. Leż tak przez chwilę. Często sen powraca do głowy, jakby unosił się w powietrzu. To jak przewijanie filmu.
Złap najmniejszą nitkę. Czasami budzisz się z jedynie słabym echem myśli. Zapisz to natychmiast. Nie oceniaj jej. Po prostu to zapisz. Ta czynność zmusza umysł do skupienia uwagi na pozostałej scenie. Zacznij od tego, o czym myślałeś, kiedy się obudziłeś. Ta myśl często prowadzi do treści snu, który poprzedzała.
Proszę szanować te fragmenty. Jeśli zapiszesz najdrobniejszy szczegół i docenisz go, poprawi się Twoja pamięć snów. Doktor Garfield używa specjalnego notatnika. W ciągu dnia przepisuje swoje sny. Przed pójściem spać zapisuje najważniejsze wydarzenia dnia. Wiedza o tym, co dzieje się na jawie, pomaga zrozumieć, co dzieje się w twoim życiu we śnie. Karmią się nawzajem.
Czy sny są zawsze symboliczne?
Sny wymagają myślenia wyobraźnią. Pochodzą z bardziej starożytnych części mózgu. Obrazy przemawiają bezpośrednio do tego pierwotnego obszaru. Wszyscy jesteśmy poetami w naszych snach. Zamieniamy emocje w metafory.
Jeśli w związku szykuje się kryzys, możesz nie widzieć samej kłótni we śnie. Być może śnisz o trzęsieniu ziemi. Wszystko się rozpada. Sen używa metafor, aby wyrazić dosłowne uczucie. To jest poezja.
Nie wszystkie sny są symboliczne. Niektóre z nich stanowią bezpośrednie ostrzeżenia. Możesz śnić o tym, że chcesz zwolnić. Lub bądź ostrożny. Lub unikaj określonego działania. Te przesłania są dosłowne, ale ubrane w symboliczną formę. Kluczem jest zrozumienie swojego wewnętrznego języka.
Istnieją symbole uniwersalne. Dzielimy te same ciała. Łączy nas wspólne ludzkie doświadczenie. Zatem wiele rzeczy w snach jest typowych dla różnych kultur. Ale są też odmiany. Kultura odgrywa rolę. Następnie jest poziom głęboko osobisty. Nadaje obrazowi określone znaczenie tylko dla ty.
Analizując sen, nie przyjmuj założeń. Nie używaj standardowych interpretacji. Zadawaj śniącemu pytania dotyczące obrazów. Być może wiesz, co wąż zwykle oznacza w analizie snów. Ale musisz wiedzieć, co to oznacza dla tego konkretnego śniącego. Tylko wtedy będziesz mógł powiedzieć coś sensownego.
Niektórzy ludzie przypadkowo doświadczają świadomych snów. Jesteś w środku koszmaru. Strach wydaje się realny. Ale nagle przez strach przebija się myśl: Wiem to. Śpię. Nagle sytuacja się zmienia. Koszmar przestaje być traumą, a staje się przygodą.
Doktor Garfield rozmawiał z wieloma osobami, które są tego świadome. Przerywają cykl strachu, po prostu uznając stan snu.
Jednak przebudzenie jest często łatwym wyjściem. Rozwiązuje natychmiastowy dyskomfort. Ale to niczego nie uczy. Jeśli pozostaniesz we śnie, utrzymując tę świadomość, uzyskasz to, co najlepsze z obu światów. Utrzymujesz w fabule element zaskoczenia. A jednocześnie zyskujesz moc, aby to zmienić.
Jak wywołać klarowność we śnie
W większości przypadków nie dzieje się to automatycznie. Wymaga koncentracji. Trzeba zwracać uwagę na szczegóły. Sny są zniekształcone. Logika w nich jest chwiejna.
Możesz śnić, że jesteś w domu swojej matki. Salon wygląda ok. Ale za to? Pojawia się weranda, której wcześniej tam nie było. Albo drzwi prowadzą do ściany. Te „błędy” to momenty przedświadome. Oto wskazówki.
Doskonalenie tej umiejętności oznacza szukanie niespójności. Trenujesz swój mózg, aby rozpoznawał niemożliwe jako sygnał. Kiedy zauważysz zniekształcenie, wiesz, że śnisz. Ten moment jest kluczem do świadomego śnienia.
Narzędzia i techniki szkoleniowe
Badacz z Uniwersytetu Stanforda, Stephen Laberge, opracował specjalną metodę, która pomaga ludziom uchwycić te chwile. Stworzył specjalne okulary wyposażone w światło podczerwone.
Jak to działa:
- Okulary wykrywają szybki ruch gałek ocznych (REM).
- Kiedy rozpoczyna się faza REM, zaczyna migać czerwona lampka.
- Światło przenika przez powieki.
- Wpada w twój sen.
To nie magia. Jest to odruch warunkowy. Niektórzy ludzie ignorują światło. Po prostu śpią dalej. Ale wiele osób uczy się rozpoznawać migający czerwony sygnał. Kiedy już to zrobią, uświadamiają sobie, że mają świadomy sen.
Co możesz zrobić w stanie świadomości
Gdy zdobędziesz tę świadomość, możliwości się rozszerzą. Nie jesteś już tylko pasażerem. Możesz wykonywać wcześniej zdefiniowane zadania.
Wiele osób praktykujących świadome śnienie decyduje się na latanie. To poczucie absolutnej wolności. Inni wykorzystują ten stan do odkrywania relacji lub odtwarzania scenariuszy. Wachlarz możliwości jest ogromny, gdy zdasz sobie sprawę z faktu, że śnisz.
Jest to rzadki stan. Ale jest dostępny. Możesz zamienić swój nieświadomy umysł w plac zabaw. Albo laboratorium. Lub po prostu miejsce na relaks.
“Daje ci świadomość nieświadomości. Naprawdę rzadki stan.”
To nie jest dla każdego. To wymaga wysiłku. Ale dla tych, którzy chcą przestać uciekać przed koszmarami i zacząć je odkrywać, jest to umiejętność, której warto się nauczyć. Granica między jawą a snem zaciera się. Zaczynasz nawigować w obu stanach.
A czasami po prostu się budzisz. Wybór należy do Ciebie.
Czy świadome śnienie jest stosowane klinicznie u osób cierpiących na pourazowe lub nawracające koszmary senne?
Tak. Jednak podejście kliniczne nie oznacza całkowitego przebudzenia świadomości podczas snu. To bardziej subtelne. Chodzi o zauważenie snu w miarę jego rozwoju. Pozostajesz świadomy tego, że śnisz.
Sny pourazowe są zwykle przerażające i stereotypowe.
Rekonwalescencja je zmienia. Powoli.
Kobieta, którą znałem, po zgwałceniu, początkowo dokładnie odtwarzała atak. Potem nastąpiły małe zmiany. Scenariusz trochę się zmienił. W końcu między nią a napastnikiem powstał dystans. Zaczął mieć dla niej mniejsze znaczenie. To jest naturalny powrót do zdrowia. Możesz przyspieszyć ten proces.
Pracując z osobą cierpiącą na zespół stresu pourazowego (PTSD) lub powtarzające się koszmary, możesz pomóc jej znaleźć różnice. Zachęcasz do małych, ukierunkowanych zmian. Nie czekaj, aż sen sam się zmieni.
Spróbuj tego: „A co, jeśli opóźnisz eksplozję o minutę?” Znajdź miejsce w stereotypie. Zmień to.
Pewna młoda dziewczyna miała przerażające sny, w których pożerały ją rekiny. Rozmawiałem z nią o aktywnym śnieniu. Większość ludzi nie zdaje sobie sprawy, że mogą zmienić swoje marzenia, po prostu o tym myśląc.
Zapytałem ją: “Następnym razem, gdy rekin cię goni, odgryź się. Ona i tak cię złapie. Nie masz nic do stracenia. Albo poproś o pomoc.”
Wróciła tydzień później. Nie wierzyła mi. Ale próbowałem.
„Ugryzła mnie mocno w bok” – powiedziała. “Potem leżałem martwy na plaży. Ludzie w białych mundurach obserwowali moje ciało. To wciąż było okropne.”
Wskazałem na zmianę. „Spójrz! Zmieniłeś scenariusz. Jeśli możesz zmienić go tak bardzo, możesz go ulepszyć”.
Próbowała dalej.
Następnym razem powiedziała, że będzie idealnie. Śniło jej się, że jej dziewczyna wypadła z łodzi. Rekiny rzuciły się za nią. Wskoczyła do wody. Uratowała ją.
Marzyciel zmienił się z ofiary w wybawiciela.
Nie stało się to natychmiast. Wymagało to podjęcia kroków.
Ale to zadziałało.
Wiele snów o ostrych zębach wiąże się ze złością. Pokłóciła się z dziewczyną. Uświadomiła sobie, że rekiny to gniew. Instynktownie wiedziała, że nie powinna pozwolić, aby głupia kłótnia zakończyła wieloletnią przyjaźń. Uratowała swoją najlepszą przyjaciółkę.
Tak to działa w przypadku pourazowych snów. Pomagasz marzycielowi zobaczyć opcje. Dajesz mu władzę.
Większość ludzi w świecie zachodnim nie jest przyzwyczajona do przygotowywania się na sny. Nie spodziewają się, że będą w stanie zmienić swoje zachowanie podczas snu. Nie pracują ze snami po przebudzeniu.
Po prostu się budzą.
Ale sen się nie skończył. Nie, dopóki z tym nie skończysz.
Marzymy jeszcze zanim się urodzimy. Naukowcy zaobserwowali ruchy gałek ocznych u płodów, które naśladują fazę szybkich ruchów gałek ocznych (REM) obserwowaną po urodzeniu. Nie możemy być pewni, czy widzą obrazy. Niemowlęta nie są w stanie opisać tego doświadczenia słowami. Ale fizyczna „mechanika” snów jest już aktywna.
Najwcześniejszy udokumentowany sen z wyraźnymi obrazami pochodzi od dziecka w wieku osiemnastu miesięcy. Dziecko przemówiło przez sen, po czym obudziło się i opisało scenę, którą widziało. To wiek, w którym język zaczyna doganiać podświadomość. Co wydarzyło się wcześniej? Wszystko było fizyczne.
Fizyka snu noworodka
Noworodki spędzają około osiemdziesięciu procent czasu snu w fazie REM. To ogromna aktywność mózgu. W wieku dorosłym liczba ta spada do dwudziestu do dwudziestu pięciu procent.
Niektóre teorie sugerują, że śnimy przez cały czas. Z tego punktu widzenia fazy REM to tylko „szczyty” góry: najbardziej dramatyczne i zapadające w pamięć części. Możemy myśleć i śnić przez całą noc, ale zapamiętujemy tylko te wybuchy.
Wraz z wiekiem całkowity czas spędzony w fazie REM ponownie nieznacznie się zmniejsza. U osób starszych liczba ta może spaść do około dwudziestu procent. Jeśli śpisz osiem godzin, dwudziestolatek śpi około półtorej godziny. Osoba starsza jest bliżej jednej godziny.
Spadek od urodzenia do dorosłości jest znaczący. Mózg się zmienia. Intensywność również się zmienia.
Wyzwala intensyfikację snów
Sny nie są statyczne. Nasilają się w pewnych okresach życia.
Uczenie się nowej umiejętności zwiększa aktywność snów. Nie ma znaczenia, czy uczysz się grać na pianinie, kodować, czy opanowujesz nowy język. Każda intensywna koncentracja na nowym zadaniu zwiększa liczbę snów. Mózg przetwarza informacje. To jest dla nas dobre. Ucz się dalej.
Hormony również wpływają na częstotliwość snów. Istnieją dwa główne okresy wzrostu: okres dojrzewania i ciąża.
Architektura marzeń w czasie ciąży
Sny w czasie ciąży są wyjątkowe. Ich zawartość odzwierciedla rozwój płodu.
Sny we wczesnej ciąży często kojarzą się z samym faktem odkrycia ciąży. Pojawia się także mocny motyw wody. Wiele kobiet opowiada o snach, w których pływają, widzą ryby lub kijanki. Nie myślą świadomie o środowisku macicy, ale ciało jest tego świadome. Gromadzą się płyny. Sen odzwierciedla stan wody.
W drugim trymestrze zmienia się treść snów. Często pojawiają się urocze małe zwierzątka.
W trzecim trymestrze pojawiają się większe stworzenia. Goryle. Wrogie zwierzęta. I oczywiście dzieci. Zwierzęta we śnie rosną wraz z płodem.
Architektura w snach również ewoluuje. Małe budynki stają się dużymi budynkami. Stodołę zastępują drapacze chmur. Przestrzeń snu rozszerza się wraz z rozszerzaniem się wewnętrznego świata kobiety. To dziwna, dosłowna wizualizacja sytuacji, która staje się coraz większa.
Szkolenie przedurodzeniowe
Ostatni trymestr często obejmuje sny o „szkoleniu zawodowym”. Skurcze Braxtona Hicksa występują, gdy nie śpisz. Łapie je śniący umysł.
Kobiety mogą śnić, że faktycznie rodzą. Wydaje się, że jest to rzeczywistość. Umysł ćwiczy. Czasem obmyśla najgorszy scenariusz.
To niepokojące sny. Wiele kobiet pyta, czy to normalne. Tak, OK. Szczególnie podatne na takie sny są przyszłe matki, które zostaną po raz pierwszy.
Jedno z badań wykazało związek między niepokojącymi snami a przebiegiem porodu. Bardziej niepokojące sny korelują z krótszym i łatwiejszym porodem. Teoria jest taka, że kobieta opanowała to doświadczenie w fantazji. Przygotowała się.
Życie marzeń trwa aż do starości. Po prostu zmienia kształt. Nie wiemy, dlaczego jest to potrzebne. Ale wiemy, że to się nadal dzieje.
