“Wat eten we?”
Je hoort het. Elke dag. Zoals een uurwerk.
Menu’s kun je wekenlang plannen. Maaltijdbereiding op zondag tot je armen pijn doen. Maar het eten op tafel krijgen voelt nog steeds als worstelen met een beer.
Dus vroegen we Melissa Ben-Ishay hoe ze het doet.
Als je Baked by Melissa kent, weet je dat ze kleine taarten bouwt die op bloemen en dinosaurussen lijken. Schattig, toch? Maar Melissa is ook een moeder, een receptontwikkelaar en iemand die erachter komt hoe ze mensen moet voeden zonder haar verstand te verliezen.
We wilden het echte werk. Niet de glanzende Instagram-feedversie. De versie “Ik ben moe en de kinderen schreeuwen”.
Hier is hoe ze eigenlijk eet.
De formule is dom, eenvoudig
Melissa probeert niet chic te zijn. Niet op weekdagen.
Ze vertrouwt op twee dingen: boodschappenbezorging en stomme eenvoudige maaltijden.
Boodschappen doen is een tijdrovende bezigheid. Je hebt werk, school, sport, het hele circus. Door boodschappen te bestellen die op uw veranda worden afgeleverd, bespaart u een reis. Of maak gebruik van afhalen. Het is de middenweg. Bespaart geld. Bespaart gezond verstand. Houdt de voorraadkast vol, zodat u niet standaard afhaalt als u uitgeput bent.
Zodra het eten er is? Houd het kaal.
“De meeste avonden bestaat het diner uit eiwitten en groenten.”
Dat is alles. Geen complexe sauzen. Geen vijftrapsreductie.
Ze pakt een biefstuk of zalm. Bak het in de pan. Snel. Haar kinderen krijgen gestoomde broccoli. De volwassenen? Ze eten de overgebleven salade die nog in de groentelade zit.
Dan zijn er koolhydraten. Pasta of rijst. Vaak verschijnen de restjes van dinsdag nu op het bord van donderdag. Het werkt. Het is niet glamoureus. Het is eten.
Snelkoppelingen zijn geen bedrog. Ze zijn overleven.
Lopen op dampen? Ze maakt “pizza” door toppings op bloemtortilla’s te smeren en deze te bakken. Of ze bestelt. Ze zegt dat het heerlijk is. Ze heeft waarschijnlijk gelijk.
En zorg ervoor dat de vriezer gevuld is. Altijd.
Zorg ervoor dat u de diepvriesmaaltijden voor noodgevallen klaar heeft staan. De nachten waarin je letterlijk niet kunt bewegen komen eraan. Ze zullen gebeuren. Wees klaar.
Recepten die je niet haten
Als je liever een recept opgeschreven hebt, heeft Melissa een nieuw kookboek genaamd Come Eat. Het bevat 100 recepten die zijn ontworpen voor het echte gezinsleven, niet voor restaurantkeukens.
Dit zijn haar go-to-moves:
Spatchcock Kip
Klinkt intimiderend, toch? “Spatchcock” is een groot woord voor een eenvoudige taak. Snij de ruggengraat eruit, maak de vogel plat. Het duurt acht minuten voorbereiding. Het kookt sneller omdat het plat is. Het is gewoon zo goed.
Schnitzel
Krokante kip. Wat is het punt? Niets.
Haar man maakt om de week dubbele of driedubbele batches. De rest vriezen ze in. Als de tijd nul is, verwarm je het. Eenvoudig.
Steak-taco’s
Eiwitten ontmoeten producten. Kook biefstuk. Koop mini-meeltortilla’s. Plunder de koelkast voor groenten en kaas. Gooi het allemaal bij elkaar. Klaar.
Magische vleessaus
Het is een rode saus. Alle groenten worden gemengd tot ze glad zijn. Door kinderen goedgekeurd omdat ze de courgette niet zien. Het werkt met pasta. Of spaghettipompoen. Jouw telefoontje.
Moo Shu-kip
Een roerbakgerecht waarvoor geen wokles nodig is. Sappige kip. Hoopjes groenten. De marinade wordt gemaakt van spullen die je al in je voorraadkast hebt liggen. Het wordt snel een favoriet.
Eten is slechts brandstof (en dessert)
Wij hebben het idee dat goed eten betekent dat je urenlang in de keuken moet staan. Of het meten van grammen quinoa.
Melissa is het daar niet mee eens.
Ze denkt aan eten in de basisvorm. Geneesmiddel. Voeding.
Maaltijd bestaat om je levend en gelukkig te houden. Het is ook zo dat je de emotionele stabiliteit hebt om daarna van een dessert te genieten.
Elke keer dat ze haar koelkast opent, speelt ze een spel: Wat kan ik maken met precies wat ik zie dat lekker smaakt en me niet doodgaat?
Geen grootse planning. Gewoon kijken. Acteren. Eten.
Wat zou jij maken met wat er momenteel in je keuken staat?
