De ‘one-and-done’-regel heeft het NBA-draftlandschap sinds de oprichting in 2006 opnieuw vormgegeven. Nu zijn er na slechts één jaar universiteitsbasketbal meer dan 100 spelers in de competitie beland. Deze verschuiving heeft een aparte klasse van supersterren gecreëerd die de traditionele vierjarige universiteitsroute hebben omzeild.
Van deze deelnemers zijn er acht als eerste overall geselecteerd. Hun paden bepalen het moderne tijdperk van conceptanalyse en spelersontwikkeling.
De eerste algemene keuzes die vroeg flitsten
De lijst met nummer één keuzes die slechts één jaar in aanmerking kwamen, is grimmig. Het bevat namen die de franchises voor altijd hebben veranderd.
- Greg Oden (2007) : De Portland Trail Blazers wonnen de grote man uit de staat Ohio als eerste.
- Derrick Rose (2008) : Chicago selecteerde de Memphis-bewaker. Later werd hij de jongste MVP in de competitiegeschiedenis.
- John Wall (2010) : Washington koos de Kentucky point guard.
- Kyrie Irving (2011) : Cleveland selecteerde de Duke-bewaker.
- Anthony Davis (2012) : New Orleans koos voor de spits van Kentucky.
- Karl-Anthony Towns (2015) : Minnesota selecteerde de krachtpatser Minnesota-Gainesville.
- Zion Williamson (2019) : New Orleans bracht de hertog naar voren.
- Cooper Flagg (2025) : de meest recente toevoeging aan deze exclusieve groep, afkomstig van Duke.
Deze selecties benadrukken hoe teams inzetten op onmiddellijke impact op de ontwikkeling van universiteiten op de lange termijn.
Voorbij de beste keuze
Het one-and-done-fenomeen reikt veel verder dan alleen nummer één. Andere iconische spelers kwamen ook vroeg in de competitie.
Kevin Durant sloeg zijn juniorjaar over en werd in 2007 door de Seattle SuperSonics als tweede overall geselecteerd. Hij won vervolgens twee NBA-kampioenschappen en vier scoretitels.
Anthony Edwards kwam uit Georgië voor het ontwerp van 2020. De Minnesota Timberwolves kozen hem als vierde overall. Sindsdien is hij een All-Star geworden en het gezicht van de franchise.
Jayson Tatum verliet Duke na één seizoen. De Boston Celtics kozen hem in 2017 als derde overall. Hij heeft zich ontwikkeld tot een eeuwige speler van All-NBA-kaliber.
Waarom deze trend belangrijk is
Teams geven prioriteit aan atletisch voordeel en onmiddellijke bijdrage. College basketbal biedt een korte showcase voor scouts. Eén jaar universiteitsstatistieken levert vaak voldoende gegevens op voor frontoffices om beslissingen met hoge inzet te nemen.
Deze aanpak vermindert de onzekerheid voor teams, maar verhoogt de druk op jonge spelers. Ze moeten zich sneller aanpassen aan het professionele spel dan voorgaande generaties.
De erfenis van deze spelers blijft zich ontvouwen. Nieuwe prospects treden in hun voetsporen. Het ontwerp blijft een omgeving met een hoog risico en een hoge beloning.
“De one-and-done-regel veranderde de manier waarop we talent beoordelen.”
De selectie van Cooper Flagg in 2025 onderstreept de persistentie van de trend. Acht jaar na Zion Williamson houdt het model stand.
Hoe zal het de volgende golf van eenmalige spelers vergaan? Hun impact zal het volgende decennium van NBA-roosters bepalen.
