„Kapitan Ameryka” tym razem nie miał przewagi. Zupełnie nie. Mistrzostwa Świata 2026 były dla Christiana Pulisica serią fizycznych i psychicznych testów, w każdym tego słowa znaczeniu. Do turnieju przystąpił z powodu naderwania łydki, o czym informował w czerwcu. Od tego czasu w czterech meczach zanotował tylko jedną asystę. Potem nastąpił prawdziwy dramat w poniedziałkowym meczu z Belgią. Miażdżąca porażka z wynikiem 4:1 w meczu 1/8 finału. Pulisic opuścił boisko z siniakiem kości i mikropęknięciem w dolnej części łydki. Uraz nastąpił na styku kości piszczelowej i strzałkowej, tuż poniżej kolana.
Wstydliwe zakończenie
Próbował zachować twarz. W rozmowie z prasą powiedział, że po prostu skręcił kostkę. Właściwie to zwichnięcie.
“Właśnie skręciłem kostkę i zwichnąłem. Oczywiście to rozczarowujące zakończyć turniej w ten sposób, ale teraz mam czas na odpoczynek, więc mam nadzieję, że wszystko będzie dobrze. “
To stwierdzenie stało się prawdziwą bombą dynamitową. Przynajmniej dla krytyków. Pulisitz był twarzą zespołu. Teraz znalazł się w oku cyklonu. Carli Lloyd, dwukrotna mistrzyni świata wśród kobiecych drużyn narodowych, nie była zadowolona. Swoje rozczarowanie wyraziła publicznie na platformie X (dawniej Twitter), załączając cytat zawodnika z własnym komentarzem: „Można odpocząć, gdy kariera zawodnika się skończy. Kropka”.
Landon Dondovan zgodził się z nią. Dobrze. Wypowiedział się jeszcze ostrzej. W swoim podcaście Unfiltered powiedział, że ludzie w futbolu uniwersyteckim są przerażeni. Jego sponsorzy, koledzy z drużyny, trenerzy. Nienawidzą tego, co dzieje się wokół Pulisitz. Dondovan był niezwykle szczery. Stwierdził, że jeśli zajdzie taka potrzeba, zawodnik zostanie po prostu ściągnięty z boiska. Bezpośrednio i jednoznacznie. Znaczenie jest jasne.
Jak to wszystko poszło nie tak
- minuta. USA przegrały z wynikiem 1:2. Wciąż była nadzieja. Pulisitz uderzył zza pola karnego. Złe znaki. Jego stopa uderzyła w łydkę belgijskiego pomocnika Youri Tielemansa. W zasadzie było to kopnięcie w goleń. Jego kostka i kolano były skręcone. Upadł. Wstałem. Wyglądało, jakby coś było nie tak. Utykał. Ból był widoczny na jego twarzy. Trener Mauricio Pochettino podjął decyzję. Wyrzucił go z gry. Siedem minut później na boisko wszedł Sebastian Berhalter. Niedługo potem bramkarz Matt Freeze skompromitował się, atakując piłkę. Belgia strzeliła trzeciego gola. Gra się skończyła.
Diagnoza
Siniak kości. To brzmi nieszkodliwie. Ale to nieprawda. Uraz uszkadza maleńkie naczynia krwionośne zaopatrujące kość. Gromadzi się ciecz. Rozpoczyna się zapalenie. Ból, obrzęk, sztywność. Leczy się to metodą RYŻU. Odpoczynek (odpoczynek), lód (lód), kompresja (kompresja), uniesienie (wzniesienie). Nie ryż. Jak w kuchni azjatyckiej. Gojenie trwa tygodnie lub miesiące. Zależy od przypadku.
Mikropęknięcie. Cienki jak włosy. Mikro znaczy mały. Jak mikroskop. Lub Mikropachycefalozaur. Malutki dinozaur. Albo mikroszorty. Rzecz w tym, że to pęknięcie. Operacja zwykle nie jest wymagana, jeśli fragmenty kości nie ulegną przemieszczeniu. Lub inne tkanki nie są rozdarte. Znowu RYŻ. Może jakaś fizjoterapia. Na tej nodze nie może zbyt wiele chodzić. Powrót Pulisitza zaplanowano na sierpień. W ostatniej chwili przed meczem AC Milan – Torino.
Powrót do zdrowia i Schadenfreude
Wyzdrowieje. Najprawdopodobniej całkowicie. Długoterminowe konsekwencje? Nic. Mijają miesiące i noga się goi. Ale Puchar Świata? To boli bardziej. Drugi turniej z rzędu przyćmiły kontuzje. Ból fizyczny ustępuje. Piętno społeczne nie. Krytyka pozostaje. Soli ranę. Ciało Pulisitza wyzdrowieje. A co z moralnością?
Oto jest pytanie, prawda?
