Het hoofd is het meest kwetsbare doelwit bij elke crash. Terwijl de romp van een bestuurder wordt vastgezet door een vijfpuntsgordel, blijft de schedel vrij om rond te zwaaien. Daarom is de helm niet alleen een uitrusting. Het is een overlevingscapsule. Het verspreidt de impactenergie over het oppervlak en voorkomt dat er vuil doorheen prikt.
Elke NASCAR-coureur moet er een dragen. De meesten kiezen voor full-face modellen. Deze bedekken het hele hoofd en wikkelen zich rond de kin en mond. Sommige chauffeurs houden het in plaats daarvan op een open helm. Ze bedekken alleen de boven- en achterkant van het hoofd. Deze chauffeurs voegen meestal een veiligheidsbril toe. Ze beweren dat ontwerpen met een volledig gezicht hun perifere zicht afsnijden. Misschien wil je een wrak niet zien aankomen als het je zijaanzicht beperkt.
Simpson Race Products verdeelt hun helmconstructie in drie hoofdonderdelen. De buitenste schil. De BeadALL-voering. De binnenvoering, vulling en hardware. Zodra een schaalontwerp is goedgekeurd, maken ze er een op maat gemaakt nikkelmodel voor.
De buitenschaal begint met een dunne laag gelcoat. Dan komt het harsmengsel. Het is een zware mix van glas, koolstof, kevlar en andere exotische vezels. Weefpatronen zijn belangrijk. Deze combinatie zorgt voor die harde, glanzende buitenkant die je op tv ziet.
Direct onder de schaal zit de BeadALL-voering. Het is een schuimlaag in de kroon. Zijn taak is eenvoudig. Het absorbeert de energie die de buitenste schil heeft gemist. Je vindt deze laag gemaakt van polystyreen of polypropyleen. Het knarst wanneer het nodig is.
De binnenvoering omhelst het hoofd. Het is meestal nylon of Nomex. DuPont maakt Nomex. Het is een brandvertragend materiaal. Het smelt niet. Het druppelt niet. Het brandt niet en ondersteunt de verbranding niet. Wangkussens en kinbanden houden het op zijn plaats. Het vizier is van Lexaan-kunststof. Het is moeilijk spul. NASCAR-voorruiten gebruiken het ook. Mensen associëren Lexan vaak met kogelvrij glas.
Veiligheidsnormen bestaan niet voor niets. Snell Memorial Foundation stelt vrijwillige normen voor autoracehelmen. Ze testen de slagvastheid rigoureus. Ze plaatsen een helm op een metalen hoofdvorm. Vervolgens laten ze het op aambeelden vallen. Als de piekversnelling 300 Gs bereikt, mislukt deze. Dat is 300 maal de zwaartekracht.
Denk eens aan dat getal. Een frontale botsing met een snelheid van 50 km per uur tegen een betonnen muur kost ongeveer 80 Gs. Trackimpacts liggen meestal tussen 50 en 100 Gs. Als een man van 160 pond een klap van 100 G krijgt, voelt het alsof er 16.000 pond op zijn hoofd drukt. Dat is een grote druk.
Er is nog een veiligheidsuitrusting die voor discussie zorgt. Het HANS-apparaat. Chauffeurs en ingenieurs discussiëren nog steeds over de noodzaak en plaatsing ervan. We zullen hierna ingaan op die controverse.
