Ostatnie badania potwierdzają to, co wielu podejrzewa: silne powiązania społeczne są ważne nie tylko dla zdrowia psychicznego, ale także dla utrzymania funkcji poznawczych w miarę starzenia się. Sześcioletnie badanie przeprowadzone na Uniwersytecie Waterloo i opublikowane w Archives of Gerontology and Geriatrics pokazuje, że zarówno samotność, jak i izolacja społeczna przyczyniają się do przyspieszonej utraty pamięci, a połączenie tych dwóch ma najbardziej szkodliwe skutki. Nie chodzi tylko o czucie samotności; W badaniu mierzono obiektywne czynniki społeczne wraz z subiektywnym poczuciem izolacji.
Podejście badawcze
Naukowcy przeanalizowali dane z kanadyjskiego badania podłużnego starzenia się, skupiającego się na osobach dorosłych w średnim i starszym wieku. Samotność oceniano na podstawie samoopisu – jak często uczestnicy czuli się samotni w ciągu ostatniego tygodnia. Izolację społeczną mierzono na podstawie bardziej szczegółowych czynników, takich jak stan cywilny, udział w działaniach społecznych i wielkość sieci społecznościowych. Następnie przetestowano funkcje pamięci za pomocą ćwiczeń przypominania natychmiastowego i opóźnionego.
Kluczowe wnioski: niebezpieczna kombinacja
Wyniki były jasne: uczestnicy doświadczający zarówno izolacji społecznej, jak i samotności wykazali najbardziej dramatyczny spadek funkcji pamięci w ciągu sześciu lat. Kolejnym najważniejszym czynnikiem była samotność, a zaraz po niej sama izolacja społeczna (bez zamierzonej gry słów). Hierarchia ta jest godna uwagi, ponieważ w przeszłości wiele badań skupiało się na izolacji społecznej jako głównym ryzyku, pomijając wyraźny wpływ samotności.
„Zgodnie z oczekiwaniami największy spadek pamięci, który narastał w ciągu sześciu lat, wykazywały osoby zarówno izolowane społecznie, jak i samotne”. – Ji Won Kang, dr.
Badanie podkreśla, że samotność może być równie szkodliwa – a nawet bardziej – niż fizyczna izolacja. Możesz być otoczony przez ludzi i nadal doświadczać poważnych uszkodzeń funkcji poznawczych, jeśli czujesz się odłączony lub pozbawiony wsparcia. Jest to szczególnie prawdziwe w świecie, w którym media społecznościowe mogą tworzyć iluzję połączenia, nie zapewniając prawdziwej interakcji międzyludzkiej.
Co można zrobić?
Naukowcy podkreślają, że konsekwencje te są nieuniknione. Możliwe jest zajęcie się zarówno samotnością, jak i izolacją społeczną. Osobom zmagającym się z izolacją aktywne poszukiwanie zaangażowania społecznego – dołączenie do lokalnych klubów, wolontariat lub udział w programach społecznych – może pomóc w ponownym nawiązaniu kontaktu. W przypadku tych, którzy zmagają się z samotnością pomimo istniejących powiązań społecznych, mogą być potrzebne głębsze interwencje, takie jak poradnictwo w zakresie relacji lub wsparcie w zakresie zdrowia psychicznego.
Główny autor badania, Ji Won Kang, zauważa, że samo posiadanie związku nie wystarczy. Na przykład, jeśli rozpada się małżeństwo, poradnictwo może pomóc w rozwiązaniu pierwotnej przyczyny samotności, nawet w pozornie powiązanych związkach.
Dlaczego to jest ważne
Badanie to podkreśla pilność rosnącego zrozumienia powiązań społecznych jako kluczowego elementu zdrowego starzenia się. Chociaż często kładzie się nacisk na dietę, ćwiczenia i sen, to badanie pokazuje, że dobre samopoczucie społeczne jest równie ważne dla utrzymania funkcji poznawczych. Podkreśla także potrzebę wyjścia poza uproszczone narracje o izolacji; Samotność jest odrębnym zagrożeniem, które wymaga ukierunkowanych rozwiązań. Zignorowanie tego oznacza ryzyko dla długoterminowego zdrowia psychicznego.
