Popularność cukru kokosowego jako „naturalnej” alternatywy dla rafinowanego cukru trzcinowego gwałtownie wzrosła, szczególnie wśród osób stosujących dietę paleo lub keto. Ale czy jest to zgodne z szumem medialnym? W tym artykule przedstawiono fakty, wyjaśniając, czym jest cukier kokosowy, czym różni się od innych substancji słodzących i czy nadaje się do stosowania w przypadku niskowęglowodanowego stylu życia.
Co to jest cukier kokosowy?
Cukier kokosowy pozyskiwany jest z soku palmy kokosowej. Wizualnie przypomina brązowy cukier zarówno pod względem koloru, jak i konsystencji. Smak jest podobny do brązowego cukru, z subtelną nutą karmelu, a nie mocnym posmakiem kokosa. W przeciwieństwie do białego cukru trzcinowego, cukier kokosowy jest nierafinowany, co według niektórych zwolenników czyni go bardziej pożywną opcją.
Różnice w wartościach odżywczych są jednak minimalne. Według dietetyków, takich jak Dana K. Monsees i Danielle Feinberg, cukier kokosowy i cukier biały mają praktycznie identyczną kaloryczność (15 na łyżeczkę) i zawartość cukru (4 gramy na łyżeczkę). Główną różnicą jest proces rafinacji: cukier biały zostaje pozbawiony większości witamin i minerałów, podczas gdy cukier kokosowy zachowuje śladowe ilości żelaza, cynku, wapnia, potasu i krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych.
Jest to ważne, ponieważ chociaż zawartość minerałów jest obecna, konieczne byłoby spożywanie nadmiernych ilości cukru, aby uzyskać z niego jakiekolwiek znaczące korzyści odżywcze.
Indeks glikemiczny (GI) i poziom cukru we krwi
Jedną z kluczowych zalet cukru kokosowego jest jego niższy indeks glikemiczny (GI) w porównaniu z cukrem trzcinowym. IG cukru kokosowego wynosi około 35, podczas gdy IG białego cukru trzcinowego wynosi około 65.
Jest to ważne, ponieważ żywność o niższych wartościach IG jest trawiona wolniej, co powoduje mniejszy wzrost poziomu cukru we krwi. Niektóre badania sugerują, że może to sprawić, że cukier kokosowy będzie lepszym wyborem dla osób chorych na cukrzycę lub osób chcących kontrolować poziom glukozy. Jednak potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te efekty.
Ekologia i recykling
Poza wartościami odżywczymi cukier kokosowy może przynosić korzyści dla środowiska. W przeciwieństwie do niektórych cukrów palmowych i wysoko przetworzonych cukrów trzcinowych, na ogół nie zawiera GMO i nie jest bielony. Ponadto produkcję cukru kokosowego uważa się często za bardziej zrównoważoną niż inne źródła cukru.
Kontekst ma tutaj kluczowe znaczenie: Przemysł spożywczy często przedkłada wydajność nad zrównoważony rozwój. Wybór cukru kokosowego może być małym krokiem w kierunku wspierania bardziej etycznych praktyk pozyskiwania.
Czy cukier kokosowy jest dobry na dietę ketonową?
Pomimo rzekomych korzyści cukier kokosowy jest nadal cukrem. Zawiera węglowodany, które mogą wpływać na ketozę. Jeśli przestrzegasz ścisłej diety ketogennej, najlepiej całkowicie zrezygnować z cukru kokosowego.
Kluczowy wniosek: Chociaż cukier kokosowy może być nieco bardziej pożywny i zrównoważony niż niektóre jego alternatywy, nie zmienia to podstawowego faktu, że nadal jest źródłem węglowodanów. Aby zapewnić optymalny stan zdrowia, najlepszym podejściem jest utrzymywanie całkowitego spożycia cukru na poziomie około 25 gramów dziennie w przypadku kobiet i 36 gramów dziennie w przypadku mężczyzn.
Ostatecznie „najlepszy” słodzik to ten, który lubisz najbardziej, nie przekraczając swoich celów żywieniowych. Jeśli szukasz alternatyw o niskim IG, rozważ stewię, erytrytol lub owoc mnicha, które mają minimalny wpływ na poziom cukru we krwi i nadają się do stosowania na diecie ketonowej.
