Zanim A’ja Wilson trafiła na pierwsze strony gazet w całym kraju i w lidze WNBA, była już na parkiecie siłą nie do powstrzymania. Jako uczennica szkoły średniej w Północnej Karolinie była nie tylko dobra; pokazał historyczną dominację. Liczby z tamtych lat malują portret zawodnika, który kontrolował grę pod każdym względem.
Wilson notował średnio około 35 punktów, 15 zbiórek i 5 bloków na mecz. To nie są tylko statystyki; był to jednoosobowy zespół, który siał spustoszenie. Poprowadziła swoją drużynę do zwycięstwa w mistrzostwach stanu, już wcześniej udowadniając, że jest w stanie poprowadzić drużynę do głównego trofeum. Nagrody następowały jedna po drugiej. Magazyn Parade przyznał jej tytuł gracza roku w kraju. Stowarzyszenie Trenerów Koszykówki Kobiet (WBCA) zgodziło się z tym, przyznając jej również najwyższą nagrodę.
Było jasne, dokąd wszystko zmierza. Wilson nie poprzestała na zdominowaniu jej kariery w szkole średniej. Tę samą nieposkromioną energię wniosła na Uniwersytet Południowej Karoliny. Tam pomogła poprowadzić drużynę Gaycocks do mistrzostw kraju, kończąc podróż, która rozpoczęła się od bloków i punktów w szkolnych salach gimnastycznych. Przejście od fenomenu w szkole średniej do mistrza w college’u nie było skokiem. To była kontynuacja.
