Voor miljoenen vrouwen is de overgang door de perimenopauze en de menopauze niet alleen een biologische verschuiving; het is vaak een strijd tegen medisch scepticisme en regelrecht ontslag. Terwijl de discussie over hormonale veranderingen steeds groter wordt, slagen veel zorgverleners er nog steeds niet in de ernstige gevolgen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid te onderkennen of aan te pakken. Dit is niet alleen maar een kwestie van ongemak; het is een systemisch falen waardoor vrouwen zich ongehoord en verlaten voelen.
De realiteit van hormonale achteruitgang
De menopauze, gedefinieerd als twaalf opeenvolgende maanden zonder menstruatie, treft alle menstruerende vrouwen. Het wordt veroorzaakt door natuurlijke oestrogeenafname, niet door een ziekte. Toch behandelen te veel artsen het alsof het denkbeeldig is of iets waar vrouwen gewoon mee moeten omgaan. De symptomen zijn verstrekkend: opvliegers, slaapstoornissen, haaruitval, problemen met de spijsvertering en aanzienlijke cognitieve stoornissen (hersenmist) komen vaak voor.
Het probleem is niet alleen dat er symptomen bestaan, maar dat ze vaak ten onrechte worden toegeschreven aan stress, angst of zelfs hypochondrie. Door deze gaslighting twijfelen vrouwen aan hun eigen gezond verstand. Eén vrouw, Vanessa McGrady, herinnert zich dat ze koeltjes werd weggestuurd door haar arts nadat ze haar symptomen had beschreven, maar dat ze te horen kreeg dat ze kruidengeneesmiddelen moest proberen, ondanks dat uit onderzoek bleek dat hormonale therapie echte verlichting biedt.
Waarom de medische gemeenschap vrouwen in de steek laat
De wortel van het probleem is een gebrek aan opleiding en systemische vooringenomenheid. Uit een onderzoek uit 2019 bleek dat slechts 7% van de nieuwe artsen in de huisartsgeneeskunde en gynaecologie zich volledig voorbereid voelde op de menopauze. Twintig procent gaf toe geen formele training over dit onderwerp te hebben gevolgd.
Dit vertaalt zich in echte schade. Vrouwen die tijdens de menopauze depressie, angstgevoelens of hersenmist ervaren, worden vaak bestempeld als simpelweg ‘gestrest’ in plaats van te worden beoordeeld op hormonale onevenwichtigheden. Het medische systeem ziet het duidelijke verband tussen fluctuerende hormonen en geestelijke gezondheid over het hoofd, ook al bevestigen onderzoeken deze verbanden.
De wetenschap is duidelijk
De impact van hormoonverschuivingen op het mentale welzijn is wetenschappelijk vastgesteld. Oestrogeenschommelingen kunnen neurotransmitters zoals serotonine en GABA verstoren, waardoor het risico op angst, depressie en zelfs zelfmoordgedachten toeneemt.
Hersenmist, gekenmerkt door een verminderd werkgeheugen en cognitieve functie, is ook een goed gedocumenteerd symptoom. Uit een onderzoek uit 2023 in Maturitas bleek dat vrouwen in de perimenopauze of chirurgische menopauze significante tekorten in de uitvoerende functies rapporteerden vergeleken met vrouwen in de pre-menopauze. Dit is niet alleen een kwestie van moe zijn; het is een meetbare cognitieve achteruitgang.
Wat vrouwen eraan doen
Geconfronteerd met medische onverschilligheid wenden veel vrouwen zich tot zelfhulp en steun van lotgenoten. Amanda Thebe, een fitnesscoach, startte de Facebook-groep “Menopausing So Hard” (nu meer dan 25.000 leden) nadat haar eigen symptomen door artsen werden genegeerd. De groep biedt vrouwen de ruimte om ervaringen te delen en bevestiging te vinden wanneer het medische systeem hen in de steek laat.
Behandelingen bestaan, maar de toegang is ongelijk
Er zijn effectieve behandelingen beschikbaar, waaronder hormoontherapie (HRT), antidepressiva en cognitieve gedragstherapie. De North American Menopause Society beveelt HST aan voor vrouwen die daarvoor in aanmerking komen, maar de toegang blijft ongelijk. Sommige medicijnen, zoals fezolinetant (Veozah), worden geleverd met waarschuwingen van de FDA over mogelijke leverbeschadiging, wat behandelbeslissingen nog ingewikkelder maakt.
Het eindresultaat
De menopauze is een natuurlijk biologisch proces met diepgaande gevolgen voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Vrouwen verdienen het om serieus genomen te worden door professionals in de gezondheidszorg. Het huidige systeem laat hen vaak in de steek, waardoor ze zich afgewezen, geïsoleerd en onnodig lijden voelen. Het is tijd dat het medisch onderwijs de realiteit van hormonale veranderingen inhaalt en dat artsen prioriteit geven aan de gezondheid van vrouwen tijdens deze kritieke levensfase.
