Bruine rijst uit het zuidoosten van de VS zit boordevol zware metalen. Vooral arsenicum. Als je van bruin houdt, moet je beter kijken naar waar het groeide.
Rijst is niet zomaar rijst. Het is een spons voor wat er in de grond zit. En arsenicum? Het zit overal in de modder. De plant neemt het op natuurlijke wijze op. Je kunt het niet volledig vermijden. Alle rijst heeft het. Sommige soorten houden het vast als een bankschroef. Bruine rijst wel. Arborio doet dat ook. Bijna net zo erg als bruin.
Dan is er voorgekookte rijst. Het instant-type van 5 minuten. Sla het over. Het bevat vaak verpakkingschemicaliën en een giftigere vorm van arseen. Waarom het gemak riskeren voor een slechtere chemische belasting?
Californische rijst is anders. Dat geldt ook voor Indiase basmati. Ze bevatten ongeveer 30% minder arseen. Thaise jasmijn bevindt zich ook in die veiligere zone. Zelfs witte rijst uit Californië is beter dan zijn zuidoostelijke tegenhangers. De locatie is net zo belangrijk als de variëteit.
Rijst geteeld in Californië, Thaise jasmijn en Indiase basmati hebben ongeveer 30% lagere niveaus vergeleken met andere.
—Jane Houlihan
Zwarte en rode rijst zijn wildcards. Onderzoek is rommelig. Soms bevatten ze weinig arsenicum. Soms niet. Ligt er helemaal aan waar ze vandaan komen. Geen garanties.
Dus wat eet je? Jij roteert. Quinoa is geweldig. Gerst. Farro. Gierst. Bulgaars. Amarant. Ze doorbreken de monotonie en de belichting. Als je rijst moet koken, gebruik dan de pastamethode. Kook het in een ton water. Zes kopjes voor tien. Een kopje droge rijst. Laat het wegborrelen. Giet de vloeistof af. Hierdoor daalt het anorganische arseen met 60%. Het spoelt het eruit.
Spoelen? Doe geen moeite. Het helpt nauwelijks. 30 minuten weken? Of ‘s nachts? Beter. Maar koken in overtollig water is nog steeds de winnaar als het gaat om het verminderen van de giftige stoffen. Op die manier verlies je een aantal voedingsstoffen. B-vitamines drijven weg. Dat is de afweging.
Varieer met uw granen om het verlies aan voedingsstoffen en de blootstelling aan voedingsstoffen in evenwicht te brengen.
—Melissa Prest
Experts Jamie Mok, Jane Houlihan en Melissa Prest zeggen hetzelfde: diversiteit is het schild. Maak van rijst geen dagelijks hoofdbestanddeel. Behandel hem als gast aan tafel.
Geen enkele rijst is puur. Dat gaat niet veranderen. We kunnen een betere herkomst kiezen. We kunnen de manier waarop we koken veranderen. Of we kunnen vandaag gewoon quinoa eten. Het maakt de grond niet uit. Dat zouden we moeten doen.
De keuze ligt op de plank. In de tas. In het water. Jij kiest wat voor jou belangrijk is. En misschien minder zorgen maken over perfectie en meer over patronen. Minder arsenicum in de loop van de tijd. Dat is de daadwerkelijke overwinning. Niet nul risico. Lager risico.
