De biologische realiteit van gewichtsverlies: waarom uw lichaam terugvecht (en wat u kunt doen)

12

Veel mensen worstelen met gewichtsverlies, ondanks aanhoudende inspanningen. Calorieën verminderen, regelmatig sporten, en toch weigert de weegschaal te wijken. Dit is geen gebrek aan wilskracht; het is een biologische realiteit die bekend staat als de setpoint-theorie. De theorie stelt dat ons lichaam actief weerstand biedt aan significante gewichtsveranderingen, waardoor hormonale en metabolische aanpassingen worden veroorzaakt om terug te keren naar een vooraf bepaalde basislijn. Het negeren hiervan is de reden waarom jojo-diëten zo gebruikelijk is: meer dan 80% van het verloren gewicht wordt teruggewonnen.

Hoe uw lichaam zijn gewicht verdedigt

De setpointtheorie is niet nieuw. Onderzoekers onderzochten het idee voor het eerst in de jaren tachtig en bouwden daarbij voort op eerdere observaties over hoe het lichaam de vetopslag reguleert. Wanneer we afvallen, reageert ons lichaam alsof het met hongersnood wordt geconfronteerd, waardoor de hongerhormonen zoals ghreline toenemen en de volheidssignalen van leptine afnemen. Tegelijkertijd vertraagt ​​de stofwisseling: het lichaam verbrandt minder calorieën, simpelweg om te overleven. Deze vertraging is niet tijdelijk; Studies tonen aan dat de stofwisselingssnelheid jarenlang onderdrukt kan blijven na snel gewichtsverlies, zoals blijkt uit onderzoek onder deelnemers van The Biggest Loser.

Dit is geen fout, het is een evolutionaire aanpassing. Historisch gezien betekende gewichtsverlies ziekte of hongersnood. Een lichaam dat energie spaarde, had meer kans om te overleven. Nu, in een wereld met overvloedig voedsel, werkt dit overlevingsmechanisme averechts voor degenen die proberen af ​​te vallen.

Wat bepaalt uw instelpunt?

Meerdere factoren beïnvloeden uw lichaamsgewicht “standaard”:

  • Genetica en epigenetica: Je genen spelen een rol, maar hoe die genen tot expressie komen is ook van cruciaal belang.
  • Milieu: Toegang tot gezonde voeding en mogelijkheden voor lichamelijke activiteit zijn belangrijk.
  • Obesogenen: Milieuchemicaliën die gewichtstoename bevorderen.
  • Medische interventies: Bariatrische chirurgie en bepaalde medicijnen (zoals insuline) kunnen uw instelpunt veranderen.
  • Levensstijl: Dieet, lichaamsbeweging, slaap en stress dragen allemaal bij.
  • Levenservaringen : trauma, gewicht van de moeder tijdens de zwangerschap en zelfs roken tijdens de zwangerschap kunnen allemaal iemands streefwaarde verhogen.

Kunt u uw instelpunt wijzigen?

Hoewel de exacte mechanismen nog niet volledig worden begrepen, is het verhogen van uw instelpunt gemakkelijker dan het verlagen ervan. Langdurig overeten kan de basislijn van uw lichaam hoger brengen. Het verlagen is lastiger, maar niet onmogelijk. Alleen veranderingen in levensstijl kunnen helpen bij een bescheiden gewichtsverlies (ongeveer 5% van het lichaamsgewicht). Voor meer drastische veranderingen zijn vaak medische interventies nodig, zoals GLP-1-medicijnen, bariatrische chirurgie of endoscopische sleeve-procedures.

Praktische strategieën voor gewichtsverlies

Zelfs als een bepaald punt tegen je werkt, bestaan er effectieve strategieën:

  • Ga langzaam : val één tot twee pond per week af om de metabolische reactie te minimaliseren.
  • Behoud de calorie-inname : Verminder de calorieën niet te drastisch, anders stopt uw ​​lichaam met de vetverbranding.
  • Weeg uzelf regelmatig : Dagelijks wegen geeft cruciale feedback over wat werkt.
  • Spieren opbouwen : krachttraining gaat de vertraging van de stofwisseling tegen. Streef naar twee tot drie sessies van 20-30 minuten per week.
  • Geef prioriteit aan slaap- en stressmanagement : deze reguleren de hongerhormonen.

Als deze methoden falen, raadpleeg dan een arts over medische interventies. Gewichtsverlies is niet alleen wilskracht; het is een complex biologisch proces.

Uiteindelijk herinnert de setpointtheorie ons eraan dat gewichtsverlies niet simpelweg een kwestie is van inspanning, maar van het begrijpen en werken met* de natuurlijke neigingen van ons lichaam. Het zoeken naar medische hulp is niet opgeven, het is het gebruiken van beschikbare hulpmiddelen om biologische obstakels te overwinnen.